देउवामाथि शेखरका प्रश्नैप्रश्न

देउवामाथि शेखरका प्रश्नैप्रश्न

  • , 3.8K जनाले हेर्नुभयो
  • 3.8K
    SHARES

  • देउवामाथि शेखरका प्रश्नैप्रश्न

    काठमाडौं : नेपाली कांग्रेसका केन्द्रीय सदस्य डा. शेखर कोइरालाले पार्टी सभापति शेरबहादुर देउवामाथि पार्टीको खस्किदो अवस्थाबारे प्रश्नैप्रश्न गरेका छन्। पार्टी केन्द्रीय कार्यालय सानेपामा जारी केन्द्रीय कार्यसमिति बैठकमा सोमबार लिखित मन्तव्य राखेका कोइरालाले पार्टीको इतिहासमै कमजोर अवस्था रहेको भन्दै त्यसको जिम्मेवारी खोजिनुपर्ने माग गरेका छन्। डा. कोइरालाले माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल प्रचण्ड प्रधानमन्त्री हुनेबित्तिकै आफूले सचेत गराउँदा सभापति देउवा सचेत नभएकाले अहिलेको अवस्था आएको उल्लेख गरेका छन्। उनले लेखेका छन्, ‘मैले सभापतिज्यूलाई भनेको थिएँ- पार्टी त कब्जा गर्नुभयो तर देश कम्युनिष्टले कब्जा गर्छ। हो आज हामी त्यही बिन्दुमा आइपुगेका छौँ।’ पछिल्लो समय कोइराला परिवारबाट सभापति देउवामाथि कडा आलोचनात्मक अभिव्यक्ति दिँदै आएका डा. कोइरालाले स्थानीय तहको निर्वाचनमा माओवादी अध्यक्ष प्रचण्डकी छोरी रेणु दाहाललाई चितवनमा समर्थन गरेर कार्यकर्ताको मनोबल गिराएको उनको धारणा छ। उनले भनेका छन्, ‘जुन पार्टीभित्र आजसम्म पनि कम्युनिस्टहरूसँगको सहकार्यको परिणामले देश र जनतालाई हित गर्यो कि गरेन भन्ने बहस छ। त्यही पार्टीको केन्द्रीय सभापतिले माओवादीको आमसभामा गएर हसिँया हथौडामा भोट माग्दा अन्य ठाउँमा माओवादीसँगै प्रतिस्पर्धा गरिरहेका कांग्रेसका उम्मेद्वारहरूको मनोबल कहाँ पुग्यो होला?’ उनले पार्टी सभापतिले गुट चलाएको, सरकारमा रहँदा अलोकप्रिय निर्णय गरेको लगायतका आरोप लगाएका छन्। उनले आफ्नो मन्तव्यमा निर्वाचनमा हारका कारण र अबको नेपाली कांग्रेसको कार्यदिशाबारे पनि लेखेका छन्। उनले पार्टीको हारपछिपनि सभापति देउवाले पार्टी नहारेर व्यक्ति हारेको भन्ने अभिव्यति आपत्तिजनक रहेको बताए। उनले पार्टीले हार स्वीकारेर अगामी यात्रा तय गर्नुपर्ने बताएका छन्। उनले पार्टीलाई व्यक्तिवादी सोचबाट भन्दापनि सामूहिक नेतृत्वबाट अगाडि लैजानुपर्ने उल्लेख गरेका छन्।  डा. कोइरालाले एमाले अध्यक्ष केपी शर्मा ओली नेतृत्वको सरकार अधिनायकवादतर्फ उन्मुख भएको संकेत देखिएको तर त्यसको प्रतिरोध गर्न नेपाली कांग्रेस कमजोर भएको बताएका छन्। उनले अहिलेको कांग्रेसलाई परिवर्तन गरेर गएमात्र अधिनायकवादसँग लड्न सकिने उल्लेख गरे। पढ्नुहोस् डा. शेखर कोइरालाको मन्तव्य: श्रद्धेय सभापतिज्यू, पदाधिकारी एवम् सदस्य साथीहरू। सर्वप्रथम, स्वास्थ्य अवस्था अत्यन्त कमजोर भएर दिल्लीस्थित एपोलो हस्पिटलमा उपचार गराइरहनूभएका केन्द्रीय सदस्य खूमबहादुर खड्काको शीघ्र स्वास्थ्य लाभको कामना गर्दछु। उपचारका निम्ती उहाँलाई आर्थिक समस्या परेकाले सहयोगका निम्ती पार्टीको ध्यानाकर्षण गराउँदछू। पार्टी र लोकतन्त्रका निम्ति आफ्नो सम्पुर्ण जीवन बिताउनुभएका खड्काकोबारेमा पार्टी बेखबर हुनु दुर्भाग्य हो। संविधानसभाबाट जारी गरिएको संविधानलाई नै च्यालेन्ज गर्ने गरी युरोपियन युनियनले गम्भीर र आपत्तिजनक प्रतिवेदन सार्वजनिक गरेर नेपाललाई जातीय द्वन्द्वमा लैजान लागेको छ। यसले कतै नेपाल अन्तर्राष्ट्रिय शक्तिहरूको खेल मैदान त बन्दै छैन भनेर हामीलाई झस्काएको छ। १. प्रचण्ड प्रधानमन्त्री हुनेबित्तिकै मैले सभापतिज्यूलाई भनेको थिएँ- पार्टी त कब्जा गर्नुभयो तर देश कम्युनिस्टले कब्जा गर्छ। हो आज हामी त्यही बिन्दुमा आइपुगेका छौँ। २. पार्टी सभापतिज्यू सायद स्थानीय निर्वाचनपछि चितवन जानुभएको छैन होला। यदि गएको भएपनि कार्यकर्तालाई भेट्नुभएको छैन होला। महामन्त्रीजी धेरै पटक जानुभयो, तर कार्यकर्तासँग राम्ररी संवाद भएको छैन होला। चितवनका कार्यकर्ताले हामीलाई सोध्न थालेका छन्- अब आउने निर्वाचनमा हामीले के मा भोट हाल्ने? सभापतिजी हामीले कार्यकतालाई के जवाफ दिने? ३. जुन पार्टीभित्र आजसम्म पनि कम्युनिस्टहरूसँगको सहकार्यको परिणामले देश र जनतालाई हित गर्यो कि गरेन भन्ने बहस छ। त्यही पार्टीको केन्द्रीय सभापतिले माओवादीको आमसभामा गएर हसिँया हथौडामा भोट माग्दा अन्य ठाउँमा माओवादीसँगै प्रतिस्पर्धा गरिरहेका कांग्रेसका उम्मेद्वारहरूको मनोबल कहाँ पुग्यो होला? ४. नेपाली कांग्रेस, जुन पार्टीले सबै क्रान्तिहरूको नेतृत्व गर्‍यो, जसले सबै प्रकारका निरकुंशतालाई परास्त गर्‍यो, गणतन्त्र ल्यायो, संविधानसभाबाट संविधान जारी गर्‍यो, २० वर्षसम्म हुन नसकेको स्थानीय तहको निर्वाचन सम्पन्न गर्‍यो तर पनि आज नेपाली कांग्रेस इतिहासमै कमजोर भएको छ यसको कारण खोजिन जरुरी छ। ५. कम्युनिस्टहरूको प्रचण्ड बहुमतको नेतृत्व गरेका ओली सरकारका प्रारम्भिक क्रियाकलापहरूले नै मुलुकमा अधिनायकवाद निम्त्याउँने संकेत देखिइसकेको छ। यो सरकार राज्यसत्ता कब्जाको गर्ने तर्फ अगाडी बढ्दैछ। न्यायपरिषदको सचिवले प्रधानन्यायधिशलाई बर्खास्त गर्नू अधिनायकवादको प्रवेशको पहिलो खूड्किलो हो। ओली सरकारले अब बिस्तारै थाहा नपाउँने तरिकाले मिडियामा सेन्सरसिप लगाउँछ। त्यसपछी सूरक्षा निकाय कब्जा गर्छ। कांग्रेले अधिनायकवादका विरुद्ध लड्न नसक्ने होइन तर अहिलेको यस्तो कांग्रेसले अधिनायकवादका विरुद्ध लड्न सक्दैन। ६. केन्द्र र सातवटै प्रदेशमा कांगेसको न्युन उपस्थिति छ। अझ भन्नुपर्दा सबै ठाउँमा हामीले प्रतिपक्षको हैसियत पनि गुमाएका छौँ। यस्तो अवस्थामा समानुपातिक र पपुलर भोटको आधारमा हामी हारेका छैनौँ भन्नु लज्जास्पद हो। नेतृत्वले हार स्वीकार गर्न सक्नुपर्छ। तब मात्र सुधार सम्भव छ। ७. सभापतिजीको व्यक्तिवादी चरित्र, सत्ता र शक्तिलाई मात्रै सर्वेसर्वा मान्ने प्रवृति छ, जसका कारण उहाँ संगठनप्रति त्यति संवेदनशील देखिनुभएको छैन। ८. व्यक्ति हारेको हो, पार्टी हारेको होइन भनेर सभापतिजीले जुन अभिव्यक्ति दिनुभयो त्यो अत्यन्तै आपतिजनक छ। निर्वाचनमा हारका कारणहरूः १. नेकपा एमाले र माओवादीले एउटै घोषणापत्र र स्थिर सरकारको नारा लिएर गए। २. माओवादी हाम्रो सत्ता साझेदार थियो। गठबन्धन छाड्दै छ भन्ने कुराको अनुमान सभापतिजीलाई किन भएन? तरपनि सभापतिजीले माओवादीप्रति किन पुरै भरोसा गर्नुभयो? ३. जहाँसम्म लोकतान्त्रिक गठबन्धनको कुरा छ, किन र कसका लागि थियो लोकतान्त्रिक गठबन्धन? अमुख व्यक्तिहरूलाई जिताउँन? कि कांग्रेसी कार्यकर्ताहरूको आँखामा छारो हाल्ने काम त भएको होइन? लोकतान्त्रिक गठबन्धन केवल मधेसी मोर्चाका लागी मात्रै थियो। निर्वाचन लगतै मधेसी मोर्चाकै दुईजना व्यक्तिलाई किन प्रदेश प्रमुख बनाउन पर्‍यो? नेपाली कांग्रेसमा मधेसी समुदायभित्र योग्य मान्छे थिएनन्? मधेसी समुदायलाई पार्टीबाट किन टाढा पार्न खोजिदैछ। मधेस कांग्रेसको उर्वर भूमि हो किन यसलाई कमजोर पारिँदैछ? ४. प्रहरी प्रमुखको नियुक्ति प्रकरण, महाअभियोग प्रकरण अनि राजदूत नियुक्तिमा आर्थिक चलखेल– पुष्टि भएरै होला सायद आशा लामाको नाम हटाइयो। यी विषयले निर्वाचनमा कांग्रेसलाई पराजयका लागि मद्दत गर्‍यो। ५. पछिल्ला निर्वाचनमा पार्टी परिचालन पटक्कै भएन। अर्कोतर्फ पार्टीका भातृ एवं शुभेच्छुक संस्थाहरूको कुनै भूमिका र अस्तित्व देखिएन। सबैभन्दा दुर्भाग्य हामीले मतदातालाई क्रियाशिल सदस्य बनाएका रहेछौँ। ६. भागबन्डा र गुट उपगुटको आधारमा राम्रोलाई भन्दा हाम्रोलाई उम्मेद्वार बनाइयो। स्थानीय निर्वाचन र समानुपातिकमा उम्मेद्वार छनौट गर्दा आर्थिक चलखेल भयो भन्ने कुरा व्यापक रुपमा बाहिर आएको छ। जसका कारण पार्टीमा लामो समयसम्म काम गरेका इमान्दार र योग्य व्यक्तिहरूलाई पाखा लगाइयो। यसैको प्रतिफल स्वरुप पार्टीको जग भत्किन पुग्यो। प्रत्यक्ष तर्फ उम्मेद्वार छनौट गर्दा हामीबाट पनि गल्ती र कमीकमजोरी भएका छन् त्यसको जिम्मेवारी संसदीय बोर्डमा बस्ने सबैले लिनुपर्छ। ७. नाकाबन्दीलाई हामीले नाकाबन्दी भन्न सकेनौँ। राष्ट्रियताको सवालमा हामीलाई भारत परस्त बनाइयो। जब कि हामी न भारतपरस्त हौँ न चीनपरस्त हौँ हामी नेपाल परस्त हौँ। मेरो विषयमा कुरा गर्दा म आफ्नै कारणले हारेको हो। आफू हारेकोमा मलाई केही चिन्ता छैन। मेरो चिन्ता पार्टी हारेकोमा छ। मेरो चिन्ता निरुत्साहित कार्यकर्तालाई कसरी उत्साह भर्ने भन्नेमा छ। म एक्लो प्रतिनिधिसभा सदस्य हुँ, जो ६७५ मतले हारेको छु, तर प्रदेशसभाका दुवै उम्मेद्वारहरूलाई क्रमश २२ सय र ३२ सय भन्दा बढी मतले जिताएको छु। अब के गर्ने? १. क्षेत्र र जिल्लाले निर्वाचनको समीक्षा गर्दा विभेद र मनमुटाव हुनसक्छ। त्यसकारण १६५ क्षेत्रमै केन्द्रले प्रतिनिधि पठाएर सुक्ष्म ढंगले समिक्षा गरिनुपर्छ। २. पदाधिकारीहरू थपेर समस्या समाधान गर्ने सोच राखिएको छ भने त्यो कुनै हालतमा स्वीकार गर्न सकिदैन। अनि टालटुले नीतिले पनि समस्या समाधान हुँदैन। ३. दुई महिनामा गर्ने काम दुई वर्षसम्म पनि गर्न सक्नुभएको छैन, त्यसकारण अब पदाधिकारीको मनोनयन र विभाग गठनको कुनै अर्थ छैन्। अब यसलाई मानिदैंन। ४. यही केन्द्रीय कार्यसमितिको बैठकबाट बैशाख महिनाभित्र महासमितिको बैठकको मिति तोकियोस। ५. संघीय र प्रादेशिक संरचना अनुसार पार्टीको विधान व्यापक संशोधन गरिनुपर्छ। विधान संशोधनका लागि यही बैठकबाट समिति गठन गरियोस्। ६. र २०७५ चैत्र या २०७६ बैशाखभित्र पार्टीको १४औं महाधिवेशन गरिनुपर्छ। सभापतिज्यू, यसभन्दा अगाडिका सभापतिहरू– सुशील कोइराला, गिरिजाप्रसाद कोइराला र किसुनजीले पनि प्रायः आफू निकटकालाई जिम्मेवारी र अवसर दिनुहुन्थ्यो। त्यसका लागि एउटा मापदण्ड थियो। त्यो के भने– कम्तीमा कांग्रेस हुनुपर्थ्यो। तर अहिले तपाईँको पालामा अवसर लिन कांग्रेस नभए पनि हुने रहेछ। केवल गूट र व्यक्ति निकट भए हुने रहेछ भन्ने कुरा दुरदराजका कार्यकर्ता माझ फैलिएको छ। यसमा के भन्नुहुन्छ?

    सम्बन्धित खवर